Skip to main content

Posts

Showing posts from November, 2020

Trending

CODE OF CONDUCT AND ETHICAL STANDARDS FOR PUBLIC OFFICIALS AND EMPLOYEES - RA 6713

Republic Act No. 6713 AN ACT ESTABLISHING A CODE OF CONDUCT AND ETHICAL STANDARDS FOR PUBLIC OFFICIALS AND EMPLOYEES, TO   UPHOLD THE TIME-HONORED PRINCIPLE OF PUBLIC OFFICE BEING A PUBLIC TRUST, GRANTING INCENTIVES AND REWARDS FOR EXEMPLARY SERVICE, ENUMERATING PROHIBITED ACTS AND TRANSACTIONS AND PROVIDING PENALTIES FOR   VIOLATIONS THEREOF AND FOR OTHER PURPOSES Section 1. Title. - This Act shall be known as the "Code of Conduct and Ethical Standards for Public Officials and Employees." Section 2. Declaration of Policies. - It is the policy of the State to promote a high standard of ethics in public service. Public officials and employees shall at all times be accountable to the people and shall discharge their duties with utmost responsibility, integrity, competence, and loyalty, act with patriotism and justice, lead modest lives, and uphold public interest over personal interest. Section 3. Definition of Terms. - As used in this Act, the term: (a) "Go

Bakit nga ba?

Bakit nga ba? Bakit nga ba kahit araw, buwan, taon na ang lumipas hinahanap-hanap pa rin natin yung taong wala na satin? Kung tutuusin, marami namang mas deserving. Marami namang taong kaya kang mas mahalin ng sobra kesa sa kanya. Pero bakit sa bawat oras na malukungkot ka, sya ang una mong naiisip? Minsan gusto mo nalang isipin na pagsubok ang lahat. Na binigay sayo ng Diyos ang lahat ng to para maging mas matatag ka pagkatapos nito. Pero bakit parang habang tumagatal, lalong sumasakit. Bakit parang habang lumalalim, lalong humahapdi? Bakit parang wala ng bukas? Wala ng sagot sa lahat ng tanong? Parang hindi na hihilom yung sakit ng kahapon? Bakit?

Kahit mahirap, kahit hindi madali, maniwala ka, Kaya mo pa.

Kapag nasaktan ka, kahit sabihin pa ng iba na mag move on ka, alam mong hindi nila maiintindihan ang sakit na ikaw  lang naman ang nakakaramdam at nakakaintindi.   Kaya wag mong kalimutan i-remind ang sarili mo kung ano bang deserve mo. May tao pang hindi ka paiiyakin, hindi ka lolokohin. Meron pa. Matagal man, pero meron pa. Wag mong sirain ang sarili mo dahil lang nasaktan ka. Kahit mahirap, kahit hindi madali, maniwala ka, meron pa. Kaya mo pa.

Natural lang ba na magmakaawa? yung tipong gusto mo lumuhod sa harapan niya para mapansin ka niya?

Pag dumating yung puntong iiwan ka na nya, yung tipong hindi mo sya kayang pakawalan. Yung naninikip dibdib mo. Ayaw tumigil ng luha mo. Ang hirap huminga. Ang hirap mag-isip. Yung parang hindi ka makagalaw, nanginginig sa takot na mawawala na sya. Ang daming pumapasok sa isip mo na bakit. Hindi mo alam yung sasabihin mo pero ang dami mong gusto isigaw. Ang dami dami mong emosyong tinatago sa puso mo. Galit dahil aalis na sya. Pero hindi mo malabas kasi lahat ng gusto mong sabihin ay yung mga bagay na alam mong magpapabalik sa kanya. Yung mag paparealize sa kanya na mahal ka pala nya. Yung hindi ka pala nya kayang iwan. Yung sabi nyang ayaw ka nyang nakikitang malungkot at nasasaktan pero ito ngayon sinasaktan ka nya. Gusto mong lumuhod para sabihin sa kanya na wag ka nyang iwan. Na sana salbahin nyo yung relasyong pinaghirapan nyong buoin, matagal nyong pinangarap. Ang dami mo pang pwedeng gawin para ayusin kung bibigyan ka lang nya ng chance. Pero hindi. Kahit anong gawin